A costa carballesa: Razo-Baldaio

A costa carballesa: Razo-Baldaio

O día erguíase frío e sombrío, como un invernal domingo de novembro dos que prestan pasar o día ao carón da lareira, mais para un amplo grupo de camiñantes o seu plan era ben distinto. O frío e sombrío día tornou para eles nunha agradable xornada na que a súa lareira era os pasos compartidos entre compañeiros e o cálido abrigo deles nos momentos nos que o vento e a choiva das terras de Razo e Baldaio se erguían máis fortes.

A mañá pasounos rápida e tranquila, na que os camiñantes dispostos a andar chegaron ata a punta do chan de Razo, onde puideron ver as chamadas catedrais de Carballo, que ano tras ano pola erosión do forte bater das ondas na pedra foi desgastando e erosionando, alí no punto máis afastado da costa carballesa. A mañá continuaba e o discorrer do día levounos ata a praia e alí puidemos descubrir, que en Carballo temos fósiles; pois contamos cunha praia fósil, e alí onde antes había mar hoxe hai vexetación e podemos comprobar na pedra os recordos que deixou a auga fai milleiros de anos atrás.

Deixábamos Razo tras as nosas pegadas na area e acompañados dun forte ruxir do mar e do gran sistema dunar adentrábamonos pouco a pouco en Baldaio. Houbo tempo para moito, sobre todo para poñer en valor a Píllara das dunas, un fermosos paxariño que contamos  ca sorte de que uns dos poucos lugares nos que aniña e nos que hai máis especies é en Baldaio, polo que entre todas e todos debemos conservar e coidar, para iso debemos aprender que as algas non son lixo, son fonte de alimento e vida, e que os animais domésticos non deben correr polas praias. E xa na entrada á ría lembramos a gran importancia e riqueza ecolóxica que alberga a lagoa, e tamén non nos puidemos esquecer das grans agresións que sufriu durante os anos 70 coas masivas extraccións de area.

E xa na hora de comer, entre bocadillos e risas, tamén tivemos tempo para reflexionar sobre a actividade do día anterior e volver a facer fincapé que manter os nosos espazos limpos é cousa de todos, e que un pequeno xesto como tirar obxectos innecesarios polos nosos baños pode supor un gran problema posteriormente, xa que  a gran maioría dese lixo acaba nos nosos mares e ríos.

A tarde presentounos húmida e chuvieira mais os participantes non perderon as ansias por seguir coñecendo e adentrándose no interior de Baldaio, afastabámonos do gran espazo que é a lagoa mais nunca sen deixar de quitarlle ollada, pois, aínda que ao lonxo continuou presente na nosa tarde.

O día remataba, e para despedilo faciámolo dende o alto, dende o mirador de Santa Irene, o cal se atopa nun castro, e na que podemos atopara unha das mellores perspectivas da lagoa e de toda a costa carballesa.

 

Razo-Baldaio Para Protexer 2017

Flickr Album Gallery Powered By: Weblizar

Navegando nesta web estarás de acrodo co uso de cookies. Máis información

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close